اطلاعیه آموزشی شماره ۲۴: «زمانبندی بقا؛ چه زمانی خروج از پناهگاه ایمن است؟»
پس از یک انفجار هستهای، خطرناکترین دوره، ۲۴ ساعت اول است. ذرات رادیواکتیو که به صورت خاکستر یا غبار (Fallout) از آسمان میبارند، در ساعات اولیه بیشترین قدرت تخریب سلولی را دارند.
۱. قانون طلایی ۲۴ ساعت:تحت هر شرایطی، باید حداقل ۲۴ ساعت کامل در امنترین نقطه پناهگاه (زیرزمین یا مرکز ساختمان) بمانید. خروج در این بازه زمانی به معنای مواجهه مستقیم با دوز کشنده تابش است.
۲. قانون ۴۸ تا ۷۲ ساعت (ایدهآلترین زمان):متخصصان توصیه میکنند اگر ذخیره آب و غذا دارید، تا ۷۲ ساعت (۳ شبانهروز) از پناهگاه خارج نشوید. پس از ۴۸ ساعت، شدت تابش رادیواکتیو به حدود ۱ درصد مقدار اولیه خود میرسد. این یعنی خطر تا حد بسیار زیادی فروکش کرده است.
۳. قانون هفت-ده (چرا صبر کردن مهم است؟):برای درک بهتر سرعت کاهش خطر، این فرمول ساده را به یاد داشته باشید:- با گذشت ۷ ساعت از انفجار، شدت تابش ۱۰ برابر کمتر میشود.- با گذشت ۴۹ ساعت (حدود ۲ روز)، شدت تابش ۱۰۰ برابر کمتر میشود.- با گذشت ۲ هفته، شدت تابش ۱۰۰۰ برابر کمتر میشود.
۴. خروج اضطراری:اگر پناهگاه شما ناامن شد (آتشسوزی، ریزش یا اتمام اکسیژن) و مجبور به خروج قبل از ۲۴ ساعت شدید:- تمام بدن را بپوشانید (دستکش، کلاه، چکمه).- از ماسک یا چند لایه پارچه خیس روی دهان استفاده کنید.- به سرعت به دنبال پناهگاه مستحکمتری بگردید و در فضای باز توقف نکنید.
۵. گوش دادن به رادیو:تنها منبع معتبر برای اعلام پایان وضعیت قرمز، رادیوهای دولتی یا پیامهای امدادی است. همیشه یک رادیوی باتریخور در پناهگاه داشته باشید، زیرا اینترنت و موبایل احتمالاً قطع خواهند بود.خلاصه برای یادآوری سریع:- ۰ تا ۲۴ ساعت: خروج ممنوع (مرگبار).- ۲۴ تا ۴۸ ساعت: خروج فقط برای موارد حیاتی و بسیار کوتاه.- بعد از ۷۲ ساعت: خروج با رعایت احتیاط کامل و پوشش سرتاسری.
