قدرت یک کشور به ضخامت دیوارهای پناهگاهش نیست، بلکه به استحکامِ دستهایی است که در تاریکی، همدیگر را محکم گرفتهاند. در این روزهای نو، هیچکس نباید در دشواریها تنها بماند.
۱. اولویتبندیِ مهربانی (حمایت از آسیبدیدگان):- خانوادههای داغدار و صبور: افرادی که در حملات اخیر عزیزی را از دست داده یا مجروحی در خانه دارند، «چشم و چراغ» محله هستند. با حفظ کرامت، در کنارشان باشید. گاهی یک تماس تلفنی ساده یا انجام خریدهای روزانه برای آنها، معجزه میکند. اجازه ندهید در این عید، جای خالی عزیزانشان تبدیل به انزوای روحی شود.- جبران خسارتهای محلی: اگر خانهای آسیب دیده، وظیفه اخلاقی همسایگان است که پناهگاهی موقت و گرم برای برادران و خواهران خود فراهم کنند.
۲. دستگیری از نیازمندان و آسیبدیدگان معیشتی:- جنگ، معیشت برخی را با دشواری مضاعف روبهرو کرده است. با توجه به فرارسیدن عید سعید فطر، شایسته است به فکر کسانی که در اثر شرایط جنگی، شغل یا توان مالی خود را از دست دادهاند باشیم . تقسیمِ نان ، نمادِ شکستناپذیری ماست.
۳. مراقبت ویژه از کودکان:- کودکانِ محله را دریابید. آنها دنیا را از چشم شما میبینند. در زمان پناه گرفتن، با قصهگویی، بازی و حفظ لبخند، اجازه ندهید صدای بمباران، تصویرِ آینده را در ذهنشان ویران کند.
۴. تشکیل هستههای همیاری داوطلبانه:- در هر ساختمان، جوانترها باید مسئولیت چک کردن وضعیت سالمندان و افراد تنها را بر عهده بگیرند. اطمینان حاصل کنید که کیسه اضطراری دارو و غذای همسایه سالمندتان آماده است.
ما از این زمستانِ سخت عبور خواهیم کرد و بهار واقعی را در کنار همه جشن خواهیم گرفت. پیروزی، پاداشِ ملتی است که در سختیها، «مهربانی» را فراموش نکردند.