اطلاعیه آموزشی شماره ۷۴: «مراقبت از نابینایان و کمبینایان در شرایط حملات هوایی و انفجار»
افراد نابینا و کمبینا در شرایط بحران، بهدلیل محدودیت در دیدن محیط و تشخیص سریع خطر، نیازمند آمادگی قبلی، همراهی، حمایت و توجه ویژه هستند. ازاینرو، پیشگیری، برنامهریزی و آمادهسازی پیش از وقوع بحران، نقش بسیار مهمی در کاهش آسیب و افزایش امنیت آنان دارد.
پیشگیری و آمادگی پیش از بحران:
مسیرهای امن خانه، محل کار و پناهگاه از قبل شناسایی و تمرین شود.وسایل ضروری مانند عصا، عینک، داروها، تلفن همراه، شارژر و چراغقوه در جای مشخص و ثابت قرار گیرد.
در صورت امکان، فرد نابینا یا کمبینا با اعضای خانواده یا همراهان، روش خروج اضطراری را چند بار تمرین کند.شماره تماسهای ضروری روی گوشی یا بهصورت نوشتاری و برجسته در دسترس باشد.
اگر فرد از عینک یا وسایل کمکبینایی استفاده میکند، یک نمونه یدکی در کیف اضطراری نگهداری شود.محیط خانه تا حد امکان بدون مانع، سیم اضافی، اشیای خطرناک و لبههای تیز نگه داشته شود.
برای افراد کمبینا، نور محیط در شب یا هنگام بحران بهگونهای تنظیم شود که تشخیص مسیر آسانتر باشد.یک نفر از اعضای خانواده یا اطرافیان بهعنوان همراه اصلی مشخص شود تا در شرایط اضطراری مسئول هدایت او باشد.
اقدامات هنگام حمله هوایی یا انفجار:
پیش از هر چیز، فرد نابینا یا کمبینا باید از محل خطر دور و به امنترین نقطه ممکن منتقل شود.هنگام جابهجایی، با آرامش، صدای واضح و معرفی خود، او را از وضعیت آگاه کنید.برای همراهی، بازوی خود را در اختیار فرد قرار دهید تا با گرفتن آن، بهصورت مطمئن حرکت کند؛ او را ناگهانی نکشید یا هل ندهید.مسیر حرکت را با توضیح کوتاه و دقیق بیان کنید؛ مانند «دو پله پایینتر»، «درِ سمت راست»، «مراقب مانع جلوی پایتان باشید».از گذاشتن اشیای خطرناک، لبههای تیز، کابلها یا موانع در مسیر فرد نابینا یا کمبینا خودداری کنید.
در صورت شنیدن صدای انفجار یا آژیر، او را سریع به محل امن، دور از شیشهها، پنجرهها و اشیای سقوطکننده هدایت کنید.اگر فرد وسایل ضروری مانند عصا، عینک، دارو یا تلفن همراه دارد، آنها را در دسترس و همراه او نگه دارید. آرامش روانی این افراد بسیار مهم است؛ با صدای مطمئن و بدون ایجاد ترس، آنان را همراهی کنید.
پس از حادثه:
اگر فرد تنهاست، پیش از ترک محل، اطمینان حاصل کنید که در کنار فردی مسئول و آگاه قرار گرفته است.در صورت بروز آسیب، سرگیجه، ترس شدید، تنگی نفس، جراحت یا کاهش ناگهانی توان دید، فوراً از نیروهای امدادی کمک بگیرید.برای افراد کمبینا، نور محیط را در حد امکان متعادل و قابلتشخیص نگه دارید و از تاریکی مطلق یا نور بسیار شدید پرهیز کنید.
پس از حادثه، مسیر خروج و محل استقرار باید دوباره بررسی شود تا خطرات احتمالی برطرف گردد.
یادآوری مهم: در شرایط بحران، نابینایان و کمبینایان بیش از هر چیز به آمادگی قبلی، همراهی انسانی، توضیح شفاف و جابهجایی ایمن نیاز دارند. پیشگیری درست و حمایت بهموقع، میتواند تفاوتی بزرگ در حفظ جان و آرامش آنان ایجاد کند.
